می دانم

حالا سالهاست که ديگر هيچ نامه‌ای به مقصد نمی‌رسد

حالا بعد از آن همه سال، آن همه دوری
آن همه صبوری
من ديدم از همان سرِ‌ صبحِ آسوده
هی بوی بال کبوتر و
نایِ تازه‌ی نعنای نورسيده می‌آيد
پس بگو قرار بود که تو بيايی و ... من نمی‌دانستم!
دردت به جانِ بی‌قرارِ پُر گريه‌ام
پس اين همه سال و ماهِ ساکتِ من کجا بودی؟

حالا که آمدی
حرفِ ما بسيار،
وقتِ ما اندک،
آسمان هم که بارانی‌ست ...!

 نرو....

چشماتو میبوسم! بمون!

من بی تومی پوسم !بمون!

دستاتو میگیرم !بمون!

من بی تو میمیرم !بمون!

زخم سکوتو چاره باش!

تولد دو باره باش !

گلپوش کن آینه رو!

بشکن غم دیرینه رو!

پایان جشن گریه شو!

چشماتو میبوسم نرو!

ستاره ها رو خط نزن!

بیا تا کهکشون شدن!

شب حبسه تو چشمای تو!

من بی تو میپوسم نرو!

راهم بده به آسمون!

بی من نرو!با من بمون!

بعده تو پر نمیزنه!

این کفتر بی آشیون!

پیشم بمون!

پیشم بمون.....

 بهار امده است...کجایی پرستوی پر و بال شکسته ام ؟!

مگر نه اینکه بوی بهار همه ی پرستو ها را به رجعت دوباره فرا میخواند؟پس کجایی؟

مرهمی از بوی شکوفه های گیلاس ساخته ام تا مرهم بال های شکسته از غمت کنم

 پس چرا هر چه صدایت میکنم نمیایی؟

باغ سکوتم هوای بهار حضورت را کرده پس این فروردین کی می اید اخر؟

کی می ایی که جوانه های اشتیاق باز هم روی شاخه ها پر شود.؟!

کی می ایی که باز شکوفه کنم...میوه بدهم...کی میایی پرستویم؟

پرستوی  کوچک که در قلبم اشیان داری .اگر این بهار هم نیایی.....پس کدام بهار می ایی؟

اخر کدام جاده مرا به تو میرساند؟

با سکوت شب های تنهایی         سادگی گریه های شبانه          سر گشتگی تنهایی     

  ستاره باران بوسه ها               سپیدی صداقت         ستایش صبوری      .

 و بالا خره سوگند وفاداریمان را سر  سفره ی انتظار گذاشته ام و برایت هفت سین خاطره چیده ام

دعای تحویل سال را تنها بخوانم ؟

باز هم بی جوابم مثل همه ی بهار های گذشته..... 

به بهار سپرده ام که و وقتی رسید در گوشت زمزمه کند :

عیدت مبارک ........عیدت مبارک !!!

فکر میکنم هیچ وقت نرسی

و من در کنار این دنیا تنها بمانم

و تو همیشه منظره ی من باشی...

من میخوام تنها چیزی رو که دارم بهت هدیه بدم میدونم با ارزش نیست

اما.......

اما.........  اما...... حالا چه جوری برسونمش دستت؟

میدمش دست باد اما...... اگه اون جایی که تو هستی باد نیاد چی؟

پس میندازمش تو رود خونه اما اگه رود خونه به دریا نرسه.....؟!

هدیه تو میدم به کبوتر نامه رسون اما اگه کبوترم شکار دام شد چی.....؟!

میدمش دست خورشید اگه خورشید امانت دار نبود .......؟!

بدمش دست ابر؟ولی اگه وسط راه ابرم بارون شد .....

پس میسپارمش دست خاک !!!!اره.... میدمش به خاک....

 قلبم رو توی خاک دفنش میکنم هر وقت اومدی .......

 اگه اومدی سراغم ... بیا و کادوت رو از زیر خاک های باغچه بیار بیرون

 فقط یه خواهش

قبل از اینکه زیر خاک بپوسه بیا......

نه دیدی

نه دیده شدی

رفت و گذشت!

بی نگاهی که بوی مهربانی دهد...

اما همین نزدیکی ها

او اب ابی تر است

دلی که پرریخته و پریشان

می میرد برای یک "نیست"

نیست کودکانه!

لحنی شبیه مریمی های پرپر

سرشار از بوی فروردین پار و پیرار

...

:سر میزند تنهایی!

-باشد!

:از دوباره می اید دلتنگی!

-گو بیاید!

با ندیدنش چه میکنی..؟!

-هراسی ندارم!

باهاش رفیقم این روزها.....

-نمیتوانم!

-سعی کن.به رویاهای قشنگ فکر کن....به ماه!

-ماه تویی!

-مادر را ببوس و بگو دعا کند

مادر را بوسیدم و گفتم عزیزی گفته با خدا درد دل کن!

مادر گفت:او را در خواب دیده ام!قشنگ بود...

گفتم:مثل ماه!

مادر گفت به رضای دلش روزگار خواهد چرخید.....حتم دارم!

گفتم:همو که ماه من است....!؟

مادر گفت:همو که دل به تو سپرده و دریاست!

در خواب اتشی بود و دریایی

و دلی خیس از عطر نگاه چون ماه او...

"خدا" من را قسمت تو كرد