نه دیدی

نه دیده شدی

رفت و گذشت!

بی نگاهی که بوی مهربانی دهد...

اما همین نزدیکی ها

او اب ابی تر است

دلی که پرریخته و پریشان

می میرد برای یک "نیست"

نیست کودکانه!

لحنی شبیه مریمی های پرپر

سرشار از بوی فروردین پار و پیرار

...

:سر میزند تنهایی!

-باشد!

:از دوباره می اید دلتنگی!

-گو بیاید!

با ندیدنش چه میکنی..؟!

-هراسی ندارم!

باهاش رفیقم این روزها.....

-نمیتوانم!

-سعی کن.به رویاهای قشنگ فکر کن....به ماه!

-ماه تویی!

-مادر را ببوس و بگو دعا کند

مادر را بوسیدم و گفتم عزیزی گفته با خدا درد دل کن!

مادر گفت:او را در خواب دیده ام!قشنگ بود...

گفتم:مثل ماه!

مادر گفت به رضای دلش روزگار خواهد چرخید.....حتم دارم!

گفتم:همو که ماه من است....!؟

مادر گفت:همو که دل به تو سپرده و دریاست!

در خواب اتشی بود و دریایی

و دلی خیس از عطر نگاه چون ماه او...

"خدا" من را قسمت تو كرد

 مغز من قاضي بود...

 متهم قلبم بود ...

جرم من عشقم بود

.عشق من يادتو بود.

 ايا حق من اعدام بود....؟!

تنها کاش میشد دامنی باشم

 چیزهای ساده ایست که نمی فهمم

چیزهای پیچیده ای که تو می فهمی

تنها کاش میشد دامنی باشم برای دلتنگی هایت

 سرت را بگذاری آرام بشوی

 فهمیدن چیزهای پیچیده کار من نیست

 کار من دیوانه ماندن است

 من نشاني از تو ندارم!

 اما نشاني ام را براي تو مي نويسم:

درعصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار!

خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه­هاي تنهايي شو!

کلبه ي غريبي­ام را پيدا کن،

 کنار بید مجنون خزان زده و کنار مرداب آرزوهاي رنگي­ام!

 درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو!

حرير غمش را کنار بزن!

 مرا مي يابي..............

درد من زیستن با ماهیانیست

که حتی فکر دریا هم به ذهنشان خطور نکرده است....!!